Powszechnym w starych budynkach problemem jest ugięcie drewnianych stropów. Dzieje się tak ze względu na znaczny ciężar wypełniającej strop warstwy izolacyjnej, czyli tzw. polepy.

 

Jeśli belki konstrukcyjne są zdrowe i nie wymagają wymiany (a z reguły tak jest, o ile strop nie był regularnie zalewany wodą) – usunięcie problemu nie jest trudne. Wystarczy zastąpić oryginalną polepę znacznie lżejszym materiałem.

 

Rys. MFP podłoga na ugiętym stropie 01

Pierwszym krokiem jest usunięcie wszystkich warstw podłogowych i izolacyjnych i odsłonięcie konstrukcji stropu oraz tzw. ślepego pułapu. Jest to również najlepszy moment na ocenę stanu technicznego elementów konstrukcyjnych. Warto zwrócić uwagę szczególnie na miejsca oparcia belek w tzw. gniazdach w murze – to najbardziej narażone na uszkodzenia miejsca konstrukcji.

1. Belka stropowa

2. Listwy podtrzymujące deski ślepego pułapu

3. Deski ślepego pułapu – tzw. wsuwki

4. Polepa – oryginalna warstwa izolacyjna i główny sprawca omawianych problemów.

5. Deski podłogowe

6. Gniazdo belki

 

Rys. MFP podłoga na ugiętym stropie 02

Na ślepym pułapie układamy folię o wysokiej przepuszczalności lub papier woskowany. Absolutnie nie wolno stosować w stropach drewnianych folii PE. Takie konstrukcje są wysoko paroprzepuszczalne, więc jakikolwiek element zatrzymujący w nich wilgoć spowodowałby bardzo szybkie zawilgocenie konstrukcji i korozję biologiczną.

Na tak przygotowany podkład wysypujemy wypełnienie – na przykład keramzyt. Jest on znacznie lżejszy od oryginalnej polepy a jednocześnie doskonale izoluje zarówno akustycznie jak i termicznie.

1. Oryginalne elementy stropu drewnianego

2. Folia o wysokiej paroprzepuszczalności lub papier woskowany

3. Keramzyt

4. Podkładka gumowa lub filcowa pod legary – izolacja akustyczna.

 

Rys. MFP podłoga na ugiętym stropie 03

Kolejnym krokiem jest położenie legarów i warstwy podłogowej. Legary to z reguły elementy drewniane o wymiarach 4×6 lub 6x6cm. Ich rozstaw uzależniony jest od dwóch rzeczy: po pierwsze od grubości wybranej płyty MFP (maksymalne rozstawy w zależności od grubości płyty znaleźć można na stronie producenta), po drugie od jej wymiarów.(łączenia krótszych boków płyty zawsze powinny wypadać nad legarem). Pamiętać należy również, aby w żadnym wypadku nie mocować rusztu pośredniego (legarów) do belek stropowych. Powinny one swobodnie leżeć na przekładkach izolujących.

Do łączenia płyt MFP z legarami należy używać gwoździ lub wkrętów o długości przekraczającej 2,5x grubość użytej płyty. Odległości między gwoździami na podporach skrajnych nie mogą przekraczać 15cm, a na pośrednich 30cm. Minimalna odległość gwoździa od krawędzi płyty nie może być mniejsza niż 1cm a od narożnika 2,5cm.

1. Poszycie płytą MFP

2. Oryginalna konstrukcja stropu

3. Przestrzenie między belkami wypełnione keramzytem

4. Podkładka gumowa lub filcowa pod legary – izolacja akustyczna.

5. Legary

6. Przekładka filcowa – izolacja akustyczna.

 

Więcej porad: www.designerer.com