Grzegorz Płonka Człowiekiem bez barier 2016!

4 równorzędne wyróżnienia otrzymali:

Bawer Aondo-Akaa

Ewa Durska

Jolanta Golianek

Cezary Kopiczko

Osobość Internetowa – Rafał Miszkiel

Nagroda specjalna – Natalia Partyka

Nagroda Publiczności – Bawer Aondo-Akaa

 

W czternastu dotychczasowych konkursach nagrodzono 78 osób. „Człowiekiem bez barier 2016” został Grzegorz Płonka. Konkurs zorganizowało Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji.

 

Grzegorz Płonka – urodził się jako wcześniak, w bardzo złym stanie. Był obarczony szeregiem wad wrodzonych. Jego nadwrażliwość na dotyk została określona jako objaw autyzmu. Dopiero gdy miał 14 lat stwierdzono u niego ciężki niedosłuch zmysłowo-nerwowy i brak autyzmu. Wtedy też dostał aparaty słuchowe (5 lat później wszczepiono mu implant ślimakowy w jednym uchu) i wreszcie zaczął uczyć się mówić. Samodzielnie nauczył się I części Sonaty Księżycowej Beethovena. Ten utwór wykonał na I Międzynarodowym Festiwalu „Ślimakowe Rytmy” (lipiec 2015) i został jego laureatem. Nazwano go „Beethovenem z Murzasichla”, a piękną interpretację chwalili znani muzycy i krytycy.

Wyróżnienia: 

  1. Jolanta Golianek

W kwietniu 2009 roku uległa ciężkiemu oparzeniu, które obejmowało 30 proc. powierzchni jej ciała: głowę, szyję, klatkę piersiową, ręce i nogi. W czasie leczenia zauważyła, że osoby poparzone mają zapewnioną rehabilitację na bardzo niskim poziomie, nie ma refundacji leków i maści, brakuje pomocy psychologicznej. Założyła Fundację Poparzeni, w której pomaga osobom poparzonym. Szuka dla nich lekarzy, psychologów, rehabilitantów, wspiera w codziennym życiu.

  1. Cezary Kopiczko

Ma 25 lat, pochodzi z Suwałk. Od urodzenia nie ma prawego przedramienia i lewej dłoni. Mimo swej niepełnosprawności posiada uprawnienia do prowadzenia motocykla, koparko-ładowarki, wózka jezdniowego oraz ciężarówki z naczepą. Od czterech lat zawodowo jeździ ciężarówkami.

  1. Ewa Durska

Polska lekkoatletka specjalizująca się w pchnięciu kulą, które trenuje od 20 lat. Trzykrotna mistrzyni paraolimpijska z Sydney (2000), Londynu (2012) i Rio de Janeiro (2016), a także wielokrotna mistrzyni świata. Złoty krążek z Rio de Janeiro trafił na licytację, by wspomóc leczenie 9-letniej Wiktorii, u której zdiagnozowano białaczkę limfoblastyczną z koniecznością przeszczepu szpiku.

  1. Bawer Aondo-Akaa

Ma 31 lat. Ukończył studia magisterskie z zakresu teologii na Uniwersytecie Papieskim im. Jana Pawła II w Krakowie. W 2015 roku obronił rozprawę doktorską i uzyskał stopień naukowy doktora nauk społecznych w dziedzinie teologii. Od dwóch lat pracuje w Klubie Jagiellońskim w Krakowie. Był zaangażowany w prace Zespołu ds. Osób Niepełnosprawnych w Komitecie Organizacyjnym Światowych Dni Młodzieży. We wrześniu tego roku został wyróżniony tytułem Ambasadora Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami. Pomaga w Katolickim Stowarzyszeniu Osób Niepełnosprawnych i Ich Przyjaciół KLIKA. Stara się również szukać pracy dla osób z niepełnosprawnością. On sam mówi, że chciałby pójść kiedyś do nieba. Ma nadzieję, że będzie zbawiony i spotka Jezusa Chrystusa. W wymiarze ziemskim – chciałby się habilitować i uzyskać tytuł profesora.

Bawer Aondo-Akaa otrzymał również Nagrodę Publiczności.

W tym roku, po raz pierwszy przyznano Osobowość Internetową, którą otrzymał Rafał Miszkiel.

Ma 23 lata. Przed trzema laty uległ wypadkowi i doznał wielopoziomowego złamania kręgów z porażeniem kończyn dolnych oraz amputacji prawej ręki na wysokości 1/3 przedramienia. Rafał prowadzi kanał na YouTube „Życie na wózku”. W swoich filmach pokazuje, jak wygląda życie osoby poruszającej się na wózku, opowiada o swoich problemach, ale też chwali się osiągnięciami.

Nagrodę Specjalną w Konkursie „Człowiek bez barier 2016“ otrzymała Natalia Partyka.

Polska tenisistka stołowa. Czterokrotna mistrzyni paraolimpijska – z Aten, Pekinu, Londynu i Rio de Janeiro. Trzykrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich: w Pekinie, Londynie i Rio de Janeiro. Zaczęła grać w tenisa stołowego, gdy miała 7 lat. Wszystko dzięki starszej siostrze, która pierwsza rozpoczęła treningi i rodzicom, którzy bardzo chcieli, aby spróbowała swoich sił w sporcie. Tenis stołowy jest dla Natalii największą pasją i nie wyobraża sobie życia bez celuloidowej piłeczki. Założyła Fundusz Natalii Partyki, dzięki któremu może pomagać młodym sportowcom.

Konkurs „Człowiek bez barier” został zainicjowany w 2003 roku z okazji Europejskiego Roku Osób Niepełnosprawnych przez magazyn „Integracja”. W 2006 r. Konkurs objęła honorowym patronatem Małżonka ówczesnego Prezydenta RP, Pani Maria Kaczyńska. W 2011 r. poszerzyliśmy formułę Konkursu o Nagrodę Publiczności, przyznawaną głosami internautów portalu niepelnosprawni.pl i czytelników magazynu „Integracja”. W 2016 r. pojawiła się nowa kategoria – Osobowość Internetowa.

Gala Konkursu odbyła się w Zamku Królewskim w Warszawie. W 2016 r. honorowy patronat nad tym wydarzeniem, już po raz drugi, objęła Małżonka Prezydenta RP,
Pani Agata Kornhauser-Duda.

Celem Konkursu jest nagradzanie osób, których życie zawodowe i społeczne może stać się wzorem postępowania dla innych. Odnoszą oni sukcesy w biznesie, są także artystami, sportowcami lub liderami społeczności lokalnych. Konkurs pokazuje, że niepełnosprawność nie musi ograniczać ludzi, odbierać marzeń, kojarzyć się z biernością, nieszczęściem i wykluczeniem społecznym. Laureaci oraz finaliści inspirują i motywują do przełamywania barier w życiu.

Z grona 20 półfinalistów Konkursu Jury wyłoniło „Człowieka bez barier 2016” i czworo równorzędnych wyróżnionych. Przyznana została też nagroda w kategorii Osobowość Internetowa oraz Nagroda Specjalna.

W 14-letnią historię Konkursu wpisała się statuetka „Człowiek bez barier”. Twórcą pierwszych, wręczonych w 2003 r., był Andrzej Renes, artysta rzeźbiarz, autor m.in. statuetek telewizyjnego Wiktora i Nagrody Kisiela. Od kolejnych edycji Konkursu „Człowiek bez barier” wręczane są statuetki według projektu Anny Szafrańskiej.

 

**

Integracja od ponad 20 lat działa na rzecz wyrównywania społecznych szans osób z niepełnosprawnościami, kształtowania świadomości obywatelskiej oraz integracji społecznej. Od 1994 r. wydaje magazyn „Integracja”, od 1997 r. produkuje program telewizyjny, od 2003 r. prowadzi portal www.niepelnosprawni.pl i od dwóch lat www.sprawniwpracy.pl  Jest organizatorem wielu kampanii społecznych, m.in. „Nie chcę być strażakiem”, „Płytka wyobraźnia to kalectwo”, „Czy naprawdę chciałbyś być na naszym miejscu”, „Dlaczego traktujesz nas inaczej”.